தீர்ப்பு நாள்

முன்னரே சொல்லி விடுக்கிறேன், இது கோவியாரின் இடுகைக்கு எதிர் இடுகை அல்ல. ஆனால் அதை வாசித்த பின்பு தான், இதை எழுத எண்ணினேன். அவர் இடுகையில் சொல்லியுள்ள ஒரு வார்த்தை, இஸ்லாமியர்கள் குறிப்பிடும் 'தீர்ப்பு நாள்'. இவர்கள் குறிப்பிடும் தீர்ப்பு நாள் என்றால் என்ன? என்பதை இங்கே மிகச்சுருக்கமாகச் சொல்ல முயல்கிறேன். இதே போன்று 'கலி முத்திடுத்து, கல்கி வரப்போறான்', 'ஜீஸஸ் வருகிறார்', என்பதையும் யாராவது சுருங்கச் சொன்னால், நான் புரிந்து கொள்வேன். இவைகள் சொல்லும் கருத்துக்களில் பெரிய வேறுபாடுகள் ஏதும் இல்லை என்பது என் புரிதல்.

முஸ்லீம் யார்?

இந்த பிரபஞ்சத்தையும் அதில் உள்ள உயிரினங்களையும் படைத்தவன் ‘அல்லாஹ்’ (ஒருவனே) என்று நம்பிக்கைவைத்து, அவனது இறைச்செய்தியைச் சொல்ல வந்த (கடைசி) தூதராக ‘முஹம்மது’ வை எற்றுக்கொண்டவர்கள் முஸ்லீம்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள் அல்லது கருதப்படுகிறார்கள். பிறப்பால் மட்டுமே ஒருவர் முஸ்லீம் ஆகிவிட முடியாது. மேற்சொன்ன செய்தி, அதாவது

‘வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ் வைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. முஹம்மது அவனின் தூதராக இருக்கிறார்கள்’

என்று நம்பிக்கை கொள்ளும் அனைவரும் முஸ்லீம் தான். நம்பிக்கை கொண்டால் மட்டும் போதுமா…

முஸ்லீம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

பாவச் செயல்களில் இருந்து விலகி, நன்மையான செயல்கள் மட்டுமே செய்ய வேண்டும். நன்மையே ஏவி தீமையை தடுக்க வேண்டும்.

• பாவச் செயல்; இறைவனுக்கு இணை வைத்தல். உயிரினங்களுக்கு தீங்கிழைத்தல்.
• நன்மையான செயல்கள்; இறைவனை வணங்குதல். உயிரினங்களுக்கு நன்மை செய்தல்.

நன்மையான செயல்களை செய்ய மக்களை ஏவ வேண்டும். தீமையை கண்டால் தடுக்க வேண்டும். (முதலில் கரம் கொண்டு தடுத்தல். முடியாவிட்டால், நா கொண்டு தடுத்தல். அதுவும் முடியாவிட்டால், குறைந்தபட்சம் அதிலிருந்து விலகி இருத்தல்)

ஏன் இவற்றை செய்ய வேண்டும்?

இறைவனின் வேதமான குர்ஆனிலும் தூதரின் வாழ்க்கையான ஹதீஸிலும் சொல்லியுள்ளது போல, இந்த உலக வாழ்க்கை நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு ஒரு தேர்வுக் கூடம். இங்கு செய்யப்படும் வினைகளுக்கான கூலி தீர்ப்புநாளில் வழங்கப்பட்டு மறுமையில் நிறைவேற்றப்படும். அந்த நாளில் பணத்தாலும் பாசத்தாலும் யாரும் எதையும் சாதித்துவிட முடியாது. இவ்வுலகில் விதைத்ததை அறுவடை செய்யும் நாள் அது.

மறுமை

எந்தவொரு மனிதனும் மரணத்தை விரும்புவதில்லை. மரணிக்காமல் வாழவே விரும்புகிறான். அவன் விரும்பும் மரணமில்லா வாழ்க்கை மறுமையில் கிடைக்கும். மறுமை வாழ்க்கை முடிவற்ற ஒன்று. இறுதி தீர்ப்பு நாள் இருக்கிறது என்பதை இறைவேதம் குர்ஆன் பல வசனங்களில் சுட்டிக்காட்டுகிறது. உதாரணமாக…

இந்த உலக வாழ்க்கையைத் தவிர வேறு வாழ்க்கை கிடையாது, நாங்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோர் அல்லர் என்று அவர்கள் கூறினார்கள். (குர்ஆன், 006:029)

மகத்தான நாளில் அவர்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள் என்பதை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டாமா? அந்நாளில் அகிலத்தின் இறைவன் முன்னால் மனிதர்கள் நிற்பார்கள். (குர்ஆன், 083:004 – 006)

அந்த நாள் எப்போது வரும்?

மறுமை நிச்சயமாக உண்டு என்று சொன்ன இறைவன், அந்த நாள் எப்போது வரும் என்பதை மறைத்து வைத்திருப்பதாகச் சொல்கின்றான்.

நிச்சயமாக அந்த நாள் வரக்கூடியதாக உள்ளது. ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனது முயற்சிக்கேற்ப கூலி வழங்கப்படுவதற்காக அந்த நாளை மறைத்து வைத்திருக்கிறேன். (குர்ஆன், 020:015)

மேலும்,

அந்த நாள் பற்றிய அறிவு அல்லாஹ்விடமே உள்ளது. (குர்ஆன், 31:34)

அவர்களைச் சூழ்ந்து கொள்ளும் அல்லாஹ்வின் வேதனை அவர்களுக்கு வராதென்றோ அல்லது, அவர்கள் அறியாதிருக்கும்போது திடீரென்று அந்த நாள் வராது என்று அவர்கள் அச்சமற்று இருக்கிறார்களா? (குர்ஆன், 012:107)

இத்தகைய வசனங்களின் மூலம் தீர்ப்புநாள் நிச்சயம் வரும் எனபதில் நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. நாம் எதிர்பாராத நேரத்தில் அது சம்பவிக்கும் என்று நம்பிக்கை கொண்டு, பாவ செயல்களில் இருந்து விலகி நாம் நன்மையானவற்றை மட்டுமே செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், நன்மையை ஏவி தீமையை தடுக்கவும் வேண்டும்.

நான்

பாவச் செயல்களில் இருந்து விலகி இருக்கிறேன். முடிந்தவரை சக உயிரினங்களுக்கு நன்மை செய்கிறேன், அதையே ஏவுகிறேன். தீமையை கண்டால் என்னால் ஆன மட்டும் தடுக்கின்றேன். இதற்கெல்லாம், இறைவனை நம்புவதும் அதனால் தீர்ப்புநாளில் கூலி உண்டு என்ற நம்பிக்கையுமே காரணம். இந்த இறை நம்பிக்கை எனக்குள் இல்லாவிட்டால், கட்டுப்பாடில்லாமல் தான் தோன்றித்தனமாகத் திரிவேன். சுயத்தை மட்டுமே மனதில் கொண்டு, கொள்ளை கொலைகளை மலியச் செய்வேன். உடற்பசியை தீர்க்க உறவுகள் பாராது சமுதாயத்தை சீரழித்துவிடுவேன். இன்னும் கற்பனைக் கெட்டா குற்றங்களும் இங்கே நடத்தப்படும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் எனக்கில்லை.

நம்பிக்கை

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் யாரும் இல்லை. சிலருக்கு கடவுள் இருக்கிறான் என்ற நம்பிக்கை, சிலருக்கு கடவுள் இல்லை என்ற நம்பிக்கை. அவரவர் நம்பிக்கை அவரவர்க்கு. ஒருவருடைய நம்பிக்கையில் மற்றவர் குறுகிடாதவரை எந்த பிரச்சனையும் எழப்போவதில்லை.

நன்றி!

நட்பு, குங்குமம், பதிவர்கள்

நட்பு மகிழ்ச்சியை இரட்டிப்பாக்கும். துக்கத்தில் பங்கு கொள்ளும். – பழஞ்சொல்.

அரை ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவர்கள் யாரையும் எனக்குத் தெரியாது, இவர்களில் யாருக்கும் என்னைத் தெரியாது. இன்று பல யுக பழக்கம் போல பேசிக்கொள்கிறோம். நல்ல விஷயங்களில் தோள் தட்டிக்கொடுப்பதும், தவறென்றால் தட்டிக்கேட்பதும், நட்புக்கு இலக்கணமாய் இருக்கிறோம். விவேகானந்தர் சொன்னாராம், ‘உன் நண்பர்களில் நான்கு பேரை காட்டு, நீ எப்படிப்பட்டவன் என்று சொல்கிறேன்’ என்று. நான் பெறுமையாகக் காட்டுவேன், இந்த இணைய நட்பு வட்டத்தை, இனிய வட்டத்தை. இதுவரை நான் கண்டிராத பிரபலம் நேற்று ஜிடாக்கில் சொல்கிறார், ‘என்ன உதவி வேண்டுமானாலும் தயங்காமல் தைரியமாக கேளுங்கள், நிச்சயம் செய்கிறேன்’ என்று. இத்தனைக்கும் நேற்றுதான் அவரிடம் முதல்முறையாக ஜிடாக்கியதும். (இவருக்கா கட்டம் கட்டினார்கள்?, பாவிகள்.) இந்தகைய நட்பு அமைய கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும். நான் எங்கோ கொடுத்து வைத்திருக்கிறேன் போல…

இந்த நட்பை இன்னும் வழுப்படுத்தும் விதமாக, பாசமிகு மருத்துவர் தேவா அவர்கள் நட்புக்கான ஒரு வலைப்பூ பட்டை எனக்கும் கொடுத்திருக்கிறார். இது ஒரு தொடர் நட்பு பாராட்டல், நான் என் நட்பு வட்டத்திற்கு இதை வழங்க வேண்டும். யாருக்கும், எத்தனை பேருக்கும் இதை வழங்கலாம். நட்புக்கு ஏது வரைமுறை, சட்டசிக்கல் எல்லாம். எனவே நான் எனக்குத்தெரிந்த என்னைத்தெரிந்த அனைத்து வலைப்பூ வட்டார நண்பர்களுக்கும் இதை வழங்குகிறேன்.

<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>

எனது முந்தைய ஒரு இடுகை ருசித்ததும் ரசித்ததும் என்பதில் நான் ரசித்த சிலவற்றை குங்குமம் வாசகர்களும் அல்லது ரசிகர்களும் ரசிப்பதற்காக குங்குமம், 23 ஜூன் 2009, 90 மற்றும் 91 ம் பக்கங்களில் வெளியிட்டுள்ளது. நன்றி!!!

நாமும் அச்சு ஊடகங்களால் கவனிக்கப்படுகிறோம். இனி எழுதுவது வாசிக்கத்தக்கதாக ரசனைக்குரியதாக மட்டுமின்றி சமூகத்திற்கானதாகவும் இருக்க வேண்டும். – எனக்குள் சொல்லிக் கொண்டது.

<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>

இந்தப்பகுதியை வாசிக்கும் போது, இதைச்சொல்ல இவனுக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது என்று நினைக்க வேண்டாம். எனக்கு இருக்கும் தகுதி ‘நான் உங்கள் நண்பன்’ என்பதே, அது மட்டுமே. சில நாட்களாக இங்கு நடந்துவரும் கோஷ்டி மோதல்களை அனைவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவற்றில் சில பற்றவைக்கப்பட்டவை, மற்றும் சில எரிகிற நெருப்பில் எண்ணை ஊற்றப்பட்டவை. இன்னும் சில விளையாட்டு வினைஆன கதை.

நான் அறிந்தவரை இங்கு யாரும் பணமோ பொருளோ வாங்கிக்கொண்டு எழுதுவதில்லை, எழுதுவதில் எற்படும் ஒரு ஆத்மதிருப்தி, சிறிய மகிழ்ச்சி மட்டுமே எஞ்சி இருப்பது. இங்கு எழுத்துப் பயிற்சி செய்து, அச்சு ஊடகத்தில் கால் ஊன்றியவர்களும் உண்டு என அறியப்பெறுகிறேன். பல இடுகைகள் கருத்துப் பரிமாற்றத்திற்காகவும் ஆரோக்ய விவாதத்திற்காகவும் இங்கே இடப்படுவது நமது வாசிப்பனுபவத்தை அதிகரிக்கச் செய்கிறது. சில நாட்கள் முன்பு நண்பர் சதாசிவம், மேன்சன் தண்ணிருக்காக தான் பட்ட சிரமங்களை இடுகையிட, அங்கே ஒலித்த பின்னூட்ட ஆதரவு குரல்கள் நம்மை பிரமிப்பில் ஆழ்தின. இவை ஒரு பக்கம் இருந்தாலும்…

ஒரு பதிவர் திரட்டி மோசடி என்று இடுகை இடுகிறார், அவர் ஏதோ ஒரு வகையில் பாதிக்கப்பட்டிருப்பார் அல்லது அவரால் எழுத முடிந்தது அதுதான். அந்த இடுகையில், நான் மிகவும் மதிப்பு வைத்திருந்த பல பிரபலங்களும் அவரை கேலி கிண்டல் செய்து பின்னூட்டிய விதம் சற்றும் ரசிக்கும் படியாக இல்லை. அது போதாதேன்று பின்னர் தனி இடுகைகள் வேறு. உங்களுக்கு எழுத் தெரியும், சுவாரசியமாகவும் எழுதத் தெரியும், அதற்காக வேறு யாரும் இங்கு எழுதக்கூடாதா? தவறிருந்தால் சுட்டிக்காட்டுங்கள், கற்றுக்கொடுங்கள், ஏற்றுக்கொள்கிறோம். பிறக்கும் போது யாரும் பதிவர் இல்லை, உள்ளிருக்கும் அனைத்தும் கற்றுக்கொண்டது தானே…

ஒரு பெயர் இல்லாதவர், அனைவருக்கும் ஆப்பு வைக்கப்போவதாகச் சொல்லி ஒரு பதிவு தொடங்கினார். அதில் ஆழ்ந்த வாசிப்பும், எழுத்தனுபவமும் உள்ள சுவாரஸ்ய பதிவர்கள் பலரையும் அவர்களது தனிப்பட்ட வாழ்வை கொச்சைப்படுத்தி, அசிங்கமான வார்த்தைகளை மட்டுமே உள்ளடக்கிய இடுகைகள் இடுகிறார். பின்பு காணாமல் போகிறார். ஐயா, உங்களுக்கு அவர்களது எழுத்தோ அல்லது மற்ற நடவடிக்கைகளோ தவறாகப்பட்டால் கண்ணியமான முறையில் சொல்லுங்கள். உங்கள் எழுத்துக்கள் பலராலும் கவனிக்கப்படும், அங்கு சுட்டிக்காட்டப்படுபவர்கள் தன்னை மாற்றிக்கொள்ள வாய்ப்புண்டு. புதிய பதிவர்களுக்காக நீங்கள் கொடுத்த குரலுக்கு அவர்கள் ஆதரவே இல்லாமல் போய் உங்கள் முயற்சியும் தோற்றுப்போனது. தகாத வார்த்தைகள் என்றும் தீயவர்களை திருத்தாது.

நான் சினிமா பார்ப்பதில்லை என்பதை பல முறை சொல்லி இருக்கிறேன். எப்போதாவது பார்க்கத் தோன்றினால் அஜீத் நடித்த படங்கள் விரும்பி பார்ப்பதுண்டு. அஜீத் சினிமாவில் மட்டுமல்ல தன் தனிப்பட்ட வாழ்விலும் நாகரீகமானவர். ஆனால் இங்கு விஜய் ரசிகர்கள் கடைபிடிக்கும் நாகரீகம் கூட அஜீத் ரசிகர்களால் கடைபிடிக்கப் படுவதில்லை என்பது என் எண்ணம். சமீபத்திய பத்துக்களும் அதற்கு சான்றாக இருக்கிறது. தல ரசிகர்களே, குறைந்தபட்ச நாகரீகமாவது எழுத்தில் காட்டுங்கள். உங்கள் நடிகர்களுக்கு வைஸ்வெர்ஸாவாக இருக்கின்றீர்களே…

நன்றி!

சிக்கி

நான் எட்டு முடித்து ஒன்பதின் முதல்நாள் வகுப்பில் அமர்ந்திருந்தேன். என் பழைய நண்பர்களில் சிலர் காணாமல் போயிருந்தனர். விசாரித்ததில், அடுத்த வருடம் பொது தேர்வு என்பதால் வேறு நல்ல பள்ளியில் சேர்ந்துவிட்டதாக அறியப்பெற்றேன். முதல் நாள் வகுப்பாசிரியர் வர தாமதம் ஆகும் என்பதால் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது தான் அவர் வாசலில் நின்று எட்டிப்பார்த்தார். அரைக்கை காட்டன் சட்டை. மடித்து வாரப்பட்ட அடர்த்தியான தலைமுடி. மீசை மட்டுமல்லாது ஆளும் வளர்ந்திருந்ததால், பத்தாம் வகுப்பறையை தேடி வந்திருப்பார் போல என நினைத்து நான் தான் சொன்னேன், “என்ன பாஸ், பத்தாவதா? ரெண்டு க்ளாஸ் தாண்டி இருக்கு. போங்க”. அதற்கு அவர் சொன்னார், “இல்ல நைன்த் பி”. “அட நம்ம க்ளாஸ் தானா? உள்ள வாங்க, கடைசி பெஞ்சுல வந்து உட்காருங்க பாஸூ”. கவனிக்கவும் நானும் கடைசிபெஞ்ச் தான். சரியாக படிக்காதவர்களுக்குத் தான் கடைசி பெஞ்சு என்று நீங்கள் நினைத்தால், தவறு. நாங்கள் சுமாராக படித்தும், சற்றே உயரம் அதிகம் என்பதால் தான் கடைசியில் அமர வைக்கப்பட்டோம்.

கடைசி பெஞ்சில் என்னருகிலேயே வந்து அமர்ந்தார். வகுப்பில் அனைவரும் அவரையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க, நான் தான் ஆரம்பித்தேன் “உங்க பேரு என்ன பாஸூ?” . “சிக்கந்தர் அலி” ‘”பாக்க பெரிய ஆளாட்டம் இருக்கீங்க, பெயில் ஆகிட்டீங்களா, சிக்கந்தர் அலி?”. “இல்ல. எங்க வாவாக்கு(அப்பாவுக்கு) மிலிட்டரில வேல, நார்த் சவுத்ன்னு மாறி மாறி அலஞ்சதுனால இடைல ரெண்டு வருஷம் மிஸ் ஆயிடுச்சு” “சிக்கந்தர் அலின்னு முழுப்பேரச் சொல்லி கூப்பிட வசதியா இல்ல, ஷாட்டா அலின்னு கூப்பிடவா, பாஸூ? அலி ன்னா அரபியில வீரன் ன்னு அர்த்தம், ஆனா இங்க அப்படி கூப்பிட்டா ஒரு மாதிரியா இருக்கும், சிக்கந்தர் – சிக் - சிக்கி ன்னு கூப்பிடலாமா?” இப்படியாக சிக்கி என்று நாமகரணம் சூட்டப்பட்டது. சிக்கி என்னைவிட இரண்டு வயது மூத்தவர். எனக்கு எப்படி அழைப்பது என்று தடுமாற்றம் இருந்ததை அவரேதான் கழைந்தார். “நீங்கன்னு ஏன் சொல்லிக்கிட்டு, நீ ன்னே சொல்லு. அப்பதான் நட்பு வலுப்படும்”. சிக்கந்தர் அலி என்ற அவர், சிக்கி என்ற அவனானான்.

எங்கள் பள்ளியிலேயே எட்டு ‘சி’யில் படித்த ராதா கிருஷ்ணன் என்ற ராதாவும், ஒன்பது ‘பி’க்கு மாற்றப்பட்டான். அவனும் சற்று உயரம் என்பதால் கடைசி பெஞ்சில் வந்தமர்ந்தான். மூவரும் சம்பிரதாயமாக பார்த்து சிரித்துக் கொண்டோம். சிக்கி, ராதா, நான் என்ற மூவர் கூட்டணி உருவானது இப்படித்தான்.

அந்த வருடம் நடந்த பள்ளி தேர்தலில், ஒவ்வொரு வகுப்பாக சென்று நாங்கள் மூவரும் சிக்கிக்காக வாக்கு சேகரிக்க, பள்ளி மாணவத் தலைவனாக சிக்கி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான். அதன் பிறகு இரண்டு வருடம் பள்ளி எங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. தைரியமாக பல சேட்டைகள் செய்தோம்.

சிக்கியிடம் ஒரு நல்ல பழக்கம் இருந்தது. சக மாணவிகளை சைட் அடிக்க மாட்டான். அவனது தோற்றத்திற்கு மாணவிகள் தரும் மரியாதைக்காக இருக்கலாம் என்று நானாக எண்ணிக்கொண்டேன். அனைத்து மாணவிகளிடமும் அவன் சகஜமாக பேசுவான், அவைகளும் அவ்வாறே. ராதாவை கண்டாலே அனைவருக்கும் பயம் இருந்திருக்கும். யாரும் அவனிடம் பேசுவதில்லை. நான் மாணவிகளிடம் என்ன என்றால் என்ன அவ்வளவுதான் பேசுவேன்.

சிக்கிக்கு கொஞ்சம் டெக்னிகல் அறிவு இருந்தது. வீட்டில் பழைய ரேடியோ, டேப் ரிக்கார்டர் பொன்றவை அடுக்கிவைக்கப்பட்ட மேசை ஒன்றை வைத்திருந்தான். ஒருமுறை பள்ளியில் நடந்த விளையாட்டு போட்டியில் நாங்களே எங்கள் வீடுகளில் இருந்து மைக், ஸ்பீக்கர் செட் கொண்டு வந்து பள்ளியை ஒலியில் மூழ்கடித்தோம். அந்த ஏற்பாடு தலைமைக்கு பிடித்துப்போக, பள்ளியில் நிரந்தரமாக இதே ஏற்பாட்டைச் செய்து தினமும் காலை ப்ரேயர் ஒலியை பெருக்க முடிவு செய்துவிட்டனர். அதற்கான பொறுப்பும் எங்களிடமே வழங்கப்பட்டது. அஹூஜாவில் 4 ஸ்பீக்கரும் மைக்கும் வாங்கியதில் ஒரு தொகை கிடைத்தது. ஆளுக்கு ஒரு வெள்ளைச் சட்டை வாங்கியது போக மீதி இருந்த பணத்தில் ஒரு பாட்டில் வாங்கி இருவரும் குடித்தார்கள். அது பற்றி கேட்டதற்கு, “பீர், நீ குடிக்க வேண்டாம் சும்மா இருந்தால் போதும்” என்று சிக்கி சொன்னான். அப்போதுதான் தெரிந்தது அவர்கள் தண்ணி அடிப்பார்கள் என்று. அதன் பிறகு ராதா தம் பற்றவைக்க, சிக்கியும் அதிலேயே அவனது தம்மையும் நெருப்பாக்கினான். “அடப்பாவிகளா…” “இல்லடா, தண்ணி அடிச்சிட்டு தம் அடிக்கலைன்னா ஒரு மாதிரியா இருக்கும்” “இதெல்லாம் நல்லதுக்கு இல்லடா…” “அப்ப… நீ பண்றது மட்டும் நல்லதா?” “நான் என்னடா பண்ணேன்?” “டேய் அந்த சுதா மேட்ரு எங்களுக்கும் தெரியும்டா” அவர்கள் வாயில் நெருப்பு வைத்து என் வயிற்றில் ஐஸ் வைத்தார்கள்.

சுதா அப்போதுதான் என்னை திரும்பி பார்க்க ஆரம்பித்து இருந்தாள். அதை நான் பார்ப்பதற்குள் இவர்கள் பார்த்துவிட்டார்கள் போல, க்ராதகர்கள். ஆனால் நல்லவர்கள், எப்போதாவது நான் அவளை பார்க்காமல் பாடத்தை கவனித்தால், சிக்கிதான் என் தொடையில் கிள்ளி திரும்பி பார்க்கச் சொல்லுவான். சில நாட்களிலேயே எங்கள் பார்வை புன்னகையாக உறுப்பெற்றது. அப்படி ஒருநாள் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்த போதுதான் தலையில் ‘டொய்ங்’ ஒரு குட்டு விழுந்தது, ஆ… தமிழம்மா. அடுத்த நாள் சுதா வகுப்பில் இல்லை. 9 ‘ஏ’ க்கு மாற்றிவிட்டார்களாம். புள்ளி வைப்பதற்குள் கொள்ளி வைத்து விட்டார்கள்.

ராதா அப்போதே தீபாவளிக்கு கிடைத்த பண்டிகை பணத்தை சேர்த்து வட்டிக்கு விட்டிருந்தான். இப்போதும் அதே தொழில் தான் என்று சிக்கி சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். கடந்த மாதம் தான் திருமணம் முடிந்தது. நான் ஊரில் இருந்தேன், இருந்தாலும் கலந்து கொள்ளவில்லை. முதலாவது வரதட்சணை வாங்கப்படும் / கொடுக்கப்படும் திருமணங்களுக்கு செல்வதில்லை என்ற எனக்குள் நான் வைத்திருக்கும் கோட்பாடு. இரண்டாவது, வட்டி.

சிக்கி க்கு திருமணம் ஆகி இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். என் திருமண வரவேற்பிற்கும் வந்திருந்தார்கள். சின்னதாக ஒரு செல்போன் சர்வீஸ் சென்டர் வைத்திருக்கிறான். வரவுக்கும் செலவுக்கும் சரியாக இருப்பதாகவும், வெளிநாட்டில் நல்ல வேலை வந்தால் தெரியப்படுத்தவும் சொன்னான். சிக்கிக்கு அப்போது நான் சொன்னது, “வெளிநாடு ஒரு போதை மாதிரி, அங்கிருப்பவர்கள் இங்கு வரவும், இங்கிருப்பவர்கள் அங்கு செல்லவும் நினைப்பார்கள். வெளிநாட்டில் இருப்பவர்களுக்கு இழப்புகள் அதிகம். இதுவரை இழந்தது போதும் என்றுதான், நான் இங்கு வர நினைக்கிறேன். உனது தொழிலில் முழு திறமையை வெளிப்படுத்தினால் நிச்சயமாக இதை முன்னேற்றலாம், இதிலிருந்து முன்னேறலாம். வெளிநாட்டில் கூலி வேலை செய்யும் உன் மனோநிலையை மாற்றி, இந்த தொழிலை முன்னேற்ற அல்லது குறைந்தபட்சம் இதே நிலையில் தொடர்ந்து நடக்குமாறு பார்த்துக்கொள். குடும்பத்தோடு மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம். எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது நிச்சயம் இருப்பாய்” என்று வாழ்த்திவிட்டு வந்தேன்.

நன்றி!