மதுரை சாலைகள்

சென்ற மதுரை பதிவர் சந்திப்பில் நண்பர் ஒரு கேள்வி எழுப்பி இருந்தார், ‘மதுரை பல ஆண்டுகளாக பெரிய வளர்ச்சியடையாமலும், இன்னும் இது ஒரு பெரிய கிராமமாகவே இருக்கிறதே, ஏன்?’ தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்கள், ப்ளீஸ்.

இம்முறை திருச்சி விமான நிலைத்திலிருந்து மதுரை செல்வது இந்த அளவுக்கு எளிதாக இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவில்லை. முன்பொரு முறை திருச்சியில் இருந்து மதுரைக்கு கிட்டத்தட்ட 5 மணி நேரங்கள் ஆனது. இம்முறை வெறும் 2 மணி நேரங்கள் தான். நான்கு வழிச்சாலை கட்டுமான பணி மேலூர் வரை அனேகமாக அனைத்து இடங்களிலும் முடிந்துவிட்டிருந்தது. ஊர்களுக்கு வெளியேயே சாலையை கொண்டுபோயிருப்பதும் ஆங்காங்கே பேருந்து நிறுத்தங்களுக்கான அழகான நிழற்குடைகள் நிருவியிருப்பதும் இதன் சிறப்பு எனலாம். இடைப்பட்ட சிறிய பணிகள், மீதமிருக்கும் பாலம் கட்டுமானம் மற்றும் மேலூர் – மதுரை சாலையும் நிறைவடைந்துவிட்டால் 1 1/2 மணியில் திருச்சி – மதுரை யை கடக்கலாம் என நினைக்கிறேன். நகருக்கு வெளியே கட்டப்பட்டு வரும் சுங்க வாயில்கள்தான் வயிற்றில் சுண்ணாம்பைக் கறைக்கிறது.

மதுரை விமான நிலையத்தையும் சர்வதேச நிலையமாக்கும் பணிகள் நடப்பதாக அதுவும் அண்ணன் அமைச்சரான பிறகு விரைந்து நடப்பதாக வரும் தகவல்கள் வெளிநாட்டில் வேலை செய்யும் எம்போன்றோருக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறது. மதுரை விமான நிலையம் சர்வதேச விமான நிலையமாக்கப்பட்டால் மதுரை, திண்டுக்கல், இராமநாதபுரம், நெல்லை, தூத்துக்குடி மற்றும் கன்னியாகுமரி மாவட்ட பயணிகள் பயனடைவார்கள்.

மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோயிலை சுற்றி இருக்கும் சித்திரை வீதி நான்கிலும் வாகன போக்குவரத்து தடை செய்யப்பட்டுள்ளது என முன்னமே அறிந்திருந்தாலும், தடைக்குப்பறகு அந்தப்பகுதிக்கு இதுவரை சென்றதில்லை. ஒரு முக்கிய பிரமுகரைக்காண நேரம் கேட்கையில் , ‘கோயிலைச் சுற்றி தான் காலையில் நடப்பதாகவும் நீயும் வந்தால் நடந்துகொண்டே பேசலாமே’ என்றதால், அவரைக் காண அதிகாலை ஆறு மணிக்கே அங்கு செல்லவேண்டி வந்தது. தட்டோடு போன்ற கற்கல் பதிக்கப்பட்டு சுற்றப்பாதை நன்றாகவே பராமறிக்கப்பட்டு வருகிறது. மாடுகள் குறுக்கே வராமலும் இன்னும் சற்று துப்புரவிலும் கவனம் செலுத்தினால், காலையில் வாக்கிங் செல்ல ஏற்ற இடம்.

பெரியார் பேருந்து நிலையம் அருகே இரயில்வே மேம்பாலம் அகலமாக கட்டியிருந்தாலும், பேருந்து நிலையத்தை சுற்றிய சாலைகளில் போக்குவரத்து நெரிசல் குறைந்தபாடில்லை. மாவட்ட போக்குவரத்து ஆணையரும் அடிக்கடி போக்குவரத்தில் எத்தனையோ மாற்றம் கொண்டுவருகிறார். ஒன்றும் மாறியதாக இல்லை. மாநகராட்சி பேருந்து நிலையத்தின் வடக்கு பகுதி அதாவது ஜெயராம் பேக்கரி பகுதியில் தான் அதிகமான வாகன நெரிசலை காண முடிந்தது. அந்த பகுதியை கடப்பதுதான் எனக்கும் சிரமமாக இருந்தது. எனவே அங்குள்ள இருசக்கர வாகன நிறுத்தமும் அதை ஒட்டியுள்ள சிறு கடைகளும் மற்றும் மாநகராட்சி கட்டிடமும் சற்றே ஒதுக்கப்பட்டு அந்த சாலை விரிவு படுத்தப்படாத வரை வாகன நெரிசலை கட்டுப்படுத்த முடியாது என நினைக்கிறேன்.

கூட்ட நெரிசல் இல்லாது இருந்த மேலமாசி வீதி தெற்கு பகுதியில் ஆலுகாஸ், பீமா நகைக்கடைகளும் தற்போது போத்தீஸூம் வந்த பிறகு நடக்க கூட இடமில்லை. போத்தீஸ் திறப்பு தினத்தன்று அந்த சாலையில் வாகன போக்குவரத்து முற்றிலும் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

பைபாஸ் ரோடு நல்ல முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. காளவாசல் ஜோத்தீஸில் இருந்து நாயுடுஹால், அழகப்பச்செட்டி அசைவ உணவகம் மற்றும் பல கடைகள் புதிது புதிகாக முளைத்துள்ளது நகர் விரிவடைவதையும் நுகர்வோர் தேவை அதிகரிப்பதையும் காட்டுகிறது.

மதுரையில் நகர்புறச் சாலைகள் மேம்பட்டிருக்கிறது. ஒரு நாட்டின் உள்கட்டுமானம், அந்நாட்டு வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது என்பது மறுக்க முடியாதது. ஆக இனி மெல்ல மதுரை வளர்ச்சியடையும் என நம்பலாம்.

நன்றி.

கேள்வி யாரோ - பதில் நான்

நண்பர் டக்ளஸ் இதை எழுத அழைத்திருந்தார். நானும் எழுதுகிறேன் என்று வாக்கு கொடுத்துவிட்டேன், அதனால் தான் எழுதுகிறேன். இவற்றில் சில கேள்விகளில் எனக்கு உடன்பாடில்லை, அபத்தம் என்றே எண்ணுகிறேன். அவ்வாறு எண்ணும் கேள்விகளுக்கு பதில் எழுதாமல் விட்டிருக்கலாம், அவை நாகரிகம் காக்க இவை அனைத்திற்கும் பதில் எழுதியுள்ளேன். ஆனாலும் அவை நிறம் மாற்றப்பட்டுள்ளது.

1) உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா ? பீர் முகம்மது ஆகிய நான், என் சகோதரிக்கு கிட்டத்தட்ட 20 வருடங்களுக்குப்பிறகு பிறந்திருக்கிறேன். என் தாய் தந்தை ஊரில் இருக்கும் கோயில் குளம் எல்லாம் சுற்றி கடைசியில் தக்கலை என்ற ஊரில் இருக்கும் பீர்முகம்மது ஒலியுல்லா தர்ஹா வுக்குச் சென்று வந்ததற்குப் பிறகு தான் பிறந்தேனாம். அதனால் அவர் நினைவாக பீர்முகம்மது என்ற பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள்.

பிடிக்கும்.

பிற்பாடு, படைத்த இறைவனை மட்டுமே வணங்க வேண்டும் என்றும் படைப்புகளை (தர்ஹாக்களில் இருக்கும் ஒலியுல்லாக்களையும்) வணங்கக்கூடாது என்பதற்காக முழு மூச்சாய் பாடுபடுவேன் என்று அப்போது சற்றும் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள். 2) கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது? கி.பி 2000, சவுதியில் மூன்று வருட வியர்வைக்குப்பிறகு மூன்று மாத விடுப்பில் ஊர் சென்றுவிட்டு மீண்டும் சவுதி திரும்பிய போது குளியலறையில் அழுதது இன்றும் நினைவில் இருக்கிறது.

நீண்ட பிரிவிற்குப் பிறகான கூடல் மகிழ்ச்சியை மீண்டும் இழந்த போதுதான் பிரிவிற்கான முழு அர்த்தமும் விளங்கப்பெற்றேன். 3) உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

என் கையொப்பம் பிடிக்கும். 4) பிடித்த மதிய உணவு என்ன? நெய்மீன் குழம்பும், சுடு சோறும்.

(குறிப்பிட்டு... நான் சமைக்கும் மீன் குழம்பு) 5) நீங்கள் வேறு யாருடனாவது உங்களோட நட்பை உடனே வச்சுக்குவீங்களா? ஆம் 6) கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா? கடலில் இதுவரை குளித்ததில்லை எனவே அருவியில் குளிப்பதும் பிடிக்கும். 7) முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்? ஆணாக இருந்தால் கண்.

பெண்ணாக இருந்தாலும் கண்தான். 8) உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன ? பொறுமை

சோம்பேறித்தனம். 9) உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது? பேச்சு

பேச்சு 10) யார் பக்கத்துல இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள் ? மனைவி, மகன் 11) இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள் ? வெள்ளை சட்டை, கருப்பு கால் சட்டை. சீறுடை 12) என்ன பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ? எந்தப்பாடலும் இல்லை 13) வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை? நான் நானாக இருக்கத்தான் ஆசை 14) பிடித்த மணம்? மல்லிகை 15) நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன ? போதும் இதோட நிறுத்திக்குவோம். 16) உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப்பிடித்த பதிவு ? டக்ளஸ்......இதெல்லாம் எழுதனும்னு என்னோட‌ விதி... 17 ) பிடித்த விளையாட்டு? இங்கு வேண்டாம். 18) க‌ண்ணாடி அணிபவரா? இல்லை. 19) எப்படிப் பட்ட திரைப் படம் பிடிக்கும்? திரைப்படம் அவ்வளவாக பார்ப்பதில்லை.

வெகுவாக பாராட்டப்பட்ட திரைப்படங்கள் மட்டும் அவ்வப்போது பார்ப்பதுண்டு. 20) கடைசியாகப் பார்த்த படம்? பசங்க 21) பிடித்த பருவ காலம் எது? இலையுதிர் காலம்

22) என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க? யுவகிருஷ்ணா - விஜயகாந்த் (புத்தகம் வாங்கிய பணத்தை ஆசிரமத்திற்கு கொடுத்திருக்கலாமோ?) 23) உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்? படங்கள் வைப்பதில்லை 24) பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்? மௌனம் 25) வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு? குவைத் – மதுரையிலிருந்து 4316 கிமீ 26) உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா? ஒருவரை பார்த்து பேசியவுடன் அவரை தோராயமாக மதிப்படல். 27) உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்? பொய் 28) உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்? தூக்கம் 29) உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்? டெல்லி ஆக்ரா (இதுவரை சென்றதில்லை) 30) எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை? இப்படித்தான் 31) மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம் ? தூக்கம் 32) வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க? வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே…வாழ்ந்துபார்.

ஜூன் - மறக்க நினைக்கும் மாதம்.

 

கடந்த ஜூன் மாதம் முழுவதும் என் வாழ்வில் மறக்க வேண்டிய நாட்களாக கடந்து போனது.

குவைத் வந்துவிட்டு மீண்டும் இந்தியா திரும்ப வேண்டிய குடும்ப சூழல். விடுப்பு தர மறுத்த மேனேஜரிடம் (வேலையில் திரும்பச் சேர்ந்த 4 நாட்களில் யார் தருவார்) வாக்குவாதம் முற்றி, கடைசியில் ‘நான் வேலையை விடுகிறேன்’ என்பதாக நின்றது. பின்பு அவரே தொடர்பு கொண்டு, எத்தனை நாட்கள் வேண்டும் என்று அனுப்பிவைத்தார்.

விமானத்தில் எனக்கு சன்னல் இருக்கை ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது, கண்ணை மூடி தூங்க எத்தனித்த போது,

‘நீங்க தமிழா?’ ஒரு பெண் குரல் எழுப்பியது.

‘ம்… சொல்லுங்க’.

‘எனக்கு அந்த சீட் தர முடியுமா?’.

ஒன்றும் பேசாமல் வெளியே வந்து இடம் கொடுத்தேன்.

‘தேங்ஸ்’.

‘இதில என்னங்க இருக்கு பரவாயில்லை’  என்றேன்.

‘நான் கொலும்பு, நீங்க?’

‘மதுரை, தமிழ்நாடு’

‘ஓ… இந்தியாவா?’

விமானம் கிளம்பி சற்று நேரத்தில் துபாயில் தரையிரக்கப்பட்டது. வண்டி ஒரு மணி நேரம் நிக்கும், டீ வடை சாப்றவங்க சாப்டுக்கலாம் சொல்லாத குறை. ஆளாளுக்கு எழுந்து அங்கும் இங்கும் நடந்து கொண்டிருந்தனர். அப்போது வந்த குறுஞ்செய்தியை வாசிக்க கைபேசியை எடுத்த போதுதான் நினைவு வந்தது, அடடா… அவசரத்தில் அறையை பூட்ட மறந்துவிட்டோமோ என்பது. பக்கத்து அறைவாசிக்கு அடித்துச் சொல்லலாம் என்றால், ரோமிங் சார்ஜ் எக்குத்தப்பாய் ஏறும். வேண்டாம் இந்தியா சென்று இலவசமாய் இமெயில் செய்யலாம் என்று, கைபேசியை கைப்பைக்குள் வைக்கும் போது…

‘ஒரு கால் பண்ணிக்கலாமா?’ மீண்டும் அதே கொலுப்புப் பெண் (எழுத்துப்பிழை அல்ல)

‘ரோமிங் சார்ஜ் அதிகம் ஆகுமேங்க’

‘அவசரம்… ப்ளீஸ்…’

இந்தாங்க. (இளகிய மனம் அல்லது இளிச்ச மனம்)

போனில் கதைக்கிறாள். ‘நான் தான் கதைக்கிறேன். டுபாயில் இருக்கேன். இல்லை… ஒருமணியில் புறப்படும். நான் இல்லை என்டு கவலைப்பட வேண்டாம். நான் கோல் எடுக்கறேன் என்ன. இல்லை… இல்லை… ஓம்.. ஓமாம்.. (சிலபல ஓமாம் இல்லைகள் சிறிது கண்ணீருக்குப் பறகு) சரி நான் வக்கிறேன், பிறகு பாப்போம் என்ன. என்று இணைப்பை துண்டித்துவிட்டு என் கையில் பேசியை தருகிறாள். மீதித்தொகை 0.090 என்று வருகிறது. அப்போது கண்ணை மூடியவன்தான் கொலும்பு விமான நிலையத்தில் தான் திறந்தேன்.

மதுரையில் மே மாதத்தில் ஏறக்குறைய அனைத்து நாட்களிலும் மாலையில் மழை பெய்து குளிரூட்டியது. இம்முறை ஒரு நாளிலும் மழை இல்லை. வெய்யிலும் வாட்டி எடுத்தது. சிக்னலில் நிற்கும் போது காலில் யாரோ நெருப்பு வைப்பது போன்ற உணர்வு. சரி குற்றால அருவியில் தண்ணீர் நன்றாக விழுவதாகச் செய்திகளில் வருகிறதே குற்றாலத்தில் உடலைக் குளிரூட்டலாம் என்று அங்கு சென்றால், கிரகம் ஆட்டிப்படைக்கிறது. நேற்று வரை நன்றாக விழுந்த தண்ணீர் இன்று சிறுபிள்ளை மூத்திரம் போல விழுகிறது என்று கடைக்காரர்களின் கவலையை கேட்டுவிட்டுத் திரும்பினோம்.

மற்றொரு நாள் இராமநாதபுரம் உறவினர் திருமணத்திற்குச் சென்று திரும்புகையில் வண்டியில் குளிர்சாதனம் வேலை செய்யவில்லை. காலுக்கடியில் இன்ஜின் சூடு மொத்தம் வந்து பாதத்தை புண்ணாக்குகிறது. என்னப்பா இவ்வளவு சூடு என்று கேட்டால், ஓட்டுனர், ‘ரேடியேட்டர் பேன் வேல செய்யல போலயிருக்கு சார்’ என்கிறார்.

நண்பர் ‘அகநாழிகை‘  பொன்.வாசுதேவன் தனது ஒரு பதிவில் சொல்கிறார், ‘நம்மின் ஒரு சதவிகித செய்கையைக்கூட நாமே முடிவு செய்வதென்பது இயலாததாய் இருக்கிறது’ என்பதாக, இதை முற்றிலும் உண்மையாக இன்று நான் உணர்கிறேன்.

ஊருக்கு திரும்பிச் சென்ற காரியம் வெற்றியடைந்தது மட்டுமே மகிழ்ச்சி.

******************************

இடையில் இமெயில் நலம் விசாரித்த நண்பர் டக்ளஸ்… மற்றும் தொலைபேசியில் நலம் விசாரித்து தங்கை திருமண விழாவிற்கு அழைத்த நண்பர் கார்த்திகை பாண்டியன் (மன்னிக்கணும் சகா… அவசர வேலையில் சிக்கிக் கொண்டு வர முடியாமல் போய்விட்டது) மற்றும் தொலைபேசியிலும் இமெயிலிலும் தொடர்பு கொண்ட பதிவுலகம் சாரா என் அனைத்துத் தோழர்களுக்கும் நன்றியை எப்படிச் சொல்வது.

இனி தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்போம்.